آلومینیوم دریایی یک ماده تخصصی است که برای امکان حرکت کشتی ها در محیط های دریایی طراحی شده است و از نظر ترکیب، عملکرد، سناریوهای کاربردی و مشخصات استاندارد تفاوت قابل توجهی با آلومینیوم استاندارد دارد.
با توجه به فرآیندهای مختلف تولید، آلومینیوم دریایی را می توان به آلیاژ آلومینیوم تغییر شکل یافته و آلیاژ آلومینیوم ریخته گری تقسیم کرد و با توجه به کاربرد آن، می توان آن را به آلیاژ آلومینیوم برای ساختار کشتی و آلیاژ آلومینیوم برای تجهیز تقسیم کرد. علاوه بر این، آلیاژهای آلومینیومی مورد استفاده در ساختار بدنه کشتی ها عمدتاً 5083، 5086 و 5456 هستند. آلیاژ سری 6000 عمدتاً برای ساختار فوقانی کشتی ها استفاده می شود، آلیاژ آلومینیوم تجهیز عمدتاً از پروفیل های اکسترود شده ساخته شده است و آلیاژهای 7000 برای آلیاژهای سری 7000 به عنوان ساختارهای آلیاژی بیشتر استفاده می شود. صفحات زرهی
از اهمیت ویژه ای برخوردار است که آلومینیوم دریایی باید دارای ویژگی های زیر باشد: اولاً، مقاومت در برابر خوردگی بسیار قوی، به ویژه در اتصالات جوش داده شده، برای جلوگیری از خوردگی استرس، خوردگی پوسته شدن و غیره. ثانیاً، مقاومت خوب در برابر ترک جوش، عملکرد پایدار اتصال را پس از جوشکاری تضمین می‌کند و از تخریب عملکرد ناشی از جوش جلوگیری می‌کند. ثالثاً، سازگاری با پردازش سرد (مانند تا کردن و مهر زنی) و پردازش گرم (مانند خمش گرم) در کشتی سازی ضروری است که در حین پردازش مستعد ترک خوردن نیستند و می توانند استحکام و مقاومت در برابر خوردگی را حفظ کنند.
